公元前八世纪中叶，以色列王国似乎相当富庶繁荣。小康之家渐渐消失，财富集中在少数人手中，而穷人的数目也随之增加。少数人的奢华生活，对于穷无立锥之地的民众无异是一种侮辱。

但是雅威在熙雍怒吼，从耶路撒冷传来祂的震怒声。

亚毛斯是特科亚的一位牧人。科特亚这个小村庄位于犹大国内白冷以南约九公里处。天主将他从牧羊人中选出来，派遣他到邻近的地方，也就是北边的以色列。因此，先知开始走遍以色列的各个城市，斥责社会的不公以及只注重外在仪式的宗教。

他宣告天主的惩罚，以色列的流放，最后也预言了快乐的日子。亚毛斯是社会正义的先知，他启示给我们的是：维护穷人权益的天主。

Sa bandang gitna ng ikawalong dantaon bago kay Kristo, waring mayaman at napakasagana ng kaharian ng Israel. Nagsimulang mangawala ang maliliit na mga ari-arian at nasa kamay lamang ng ilang mayayaman ang kayamanan, habang parami naman nang parami ang mga dukha. Insulto sa pagdarahop ng mga dukha ang luho ng iilan.

Di inaasaha’y sumisigaw si Yawe mula sa Sion, dumadagundong ang kanyang tinig mula sa Jerusalem sa pamamagitan ni Amos na katutubong pastol na taga-Tekoa, maliit na nayong mga siyam na kilometro sa timog ng Betlehem sa lupain ng Juda.

Kinuha siya ng Diyos mula sa kanyang kawan at ipinadala sa karatig na lupain, ang Israel sa hilaga. Kayat sinimulan ng propeta ang paglilibot sa mga siyudad sa kaharian ng Israel, at mahigpit na tinutuligsa ang mga panlipunang pang-aapi at ang relihiyong kuntento na sa mga panlabas na seremonya lamang. Ibinabalita niya ang parusa ng Diyos at ang pagkatapon ng Israel, at sa dakong huli’y inihuhula niya ang masasayang araw.

Si Amos ang propeta ng katarungang panlipunan. Isang Diyos na nagtatanggol sa karapatan ng mga pobre ang ipinakikilala niya sa atin.

Padulong sa tungatunga ug ikawalong siglo sa wala pa si Cristo, ang gingharian sa Israel daw adunahan ug mauswagon kaayo. Ang mga gagmayng propeta nangawala ug ang bahandi naa sa kamot sa pipila ka adunahang tawo, samtang nagkadaghan ang kabos. Ang kaharuhay sa pipila insulto sa naalaot nga kabos.

Sa wala damha, si Yahweh nagdahunog gikan sa Sion, ang iyang tingog midalugdog gikan sa Jerusalem pinaagi kang Amos, usa ka magbalantay sa karnero gikan sa Tekoa, ang gamayng balangay nga may gilay-ong mga 9 ka kilometro sa habagatang bahin sa Betlehem, sa yuta sa Juda.

Ang Ginoo “nagkuha niya gikan sa panon” ug nagpadala niya sa silingang yuta, sa Israel, sa amihanan. Busa, ang propeta nagsugod pagsuroy sa mga syudad sa Israel, nanghimaraot sa mga inhustisya sa katilingban ug sa relihiyon nga kontento lang sa panggawas nga mga buhat. Iyang gibalita ang silot sa Ginoo sa pagpalagpot sa Israel, sa kataposan, nagtagna sab siya og mga malipayong adlaw.

Si Amos propeta sa hustisya sa katilingban. Gipadayag niya diha nato ang Diyos nga nanalipod sa mga katungod sa kabos.

Hacia la mitad del siglo VIII antes de Cristo, el Reino de Israel aparece rico y muy próspero. La pequeña propiedad ha ido despareciendo y las riquezas se concentran en unos pocos ricos, mientras por otra parte crece el proletariado; el lujo de unos pocos insulta la miseria de los pobres.

Inesperadamente, el Eterno ruge desde Sión y de Jerusalén hace oír su voz por medio de Amós, pastor natural de Tecoá, pueblecito situado a unos nueve kilómetros al sur de Belén, en el país de Judá. Dios lo saca «de detrás de su rebaño» y lo envía hacia el país vecino, Israel del Norte.

El profeta comienza entonces a recorrer las ciudades del Reino de Israel, denunciando las injusticias sociales y la religión que se contenta sólo de ritos externos. Anuncia el castigo de Dios y el destierro de Israel poco antes de que Oseas proclame el mismo mensaje; al fin predice también tiempos felices.

Amós es el profeta de la justicia social; nos revela a un Dios que defiende el derecho de los pobres.