(Pioneer Bible Translators and The Word for the World use the following introduction in many of their translation projects around the world.)
The book of Esther tells how the Israelites who were captives in Persia were saved from an enemy who was planning to destroy them. Although the name of God isn’t mentioned in Esther, it’s clear that God delivered them from this attempt to kill all of them. No one knows who wrote the book of Esther. Based on the type of Hebrew language used, many scholars suggest the book of Esther was written around 400 B.C.
The events described in the book of Esther show how the Jewish celebration of the feast of Purim began. An Amalekite named Haman made a plan to destroy the Jewish people. The Israelites and Amalekites had been enemies since the Israelites traveled through the desert to reach the land that God had promised them (Exodus 17:8–16). Near the same time that Haman was planning to destroy the Jews, Esther, who was a Jew, became the queen of Persia. With the advice of her relative Mordecai, Esther was able to stop Haman’s plan. After the Jews overcame their enemies (Esther 9:20–22), Mordecai told them to celebrate this victory. This was how the Jews began to celebrate the feast of Purim.
Outline of Esther:
1. Chapters 1 and 2 show how Esther became the queen of Persia.
2. Chapters 3 through 7 tell how Haman planned to destroy the Jews and was killed for doing this.
3. Chapters 8 through 10 explain how the Jews defeated their enemies and began the celebration of Purim.
Le livre d’Esther raconte comment les Israélites, qui étaient captifs en Perse, ont été sauvés d’un ennemi qui avait eu l’intention de les exterminer. Bien que le nom de Dieu ne se mentionne pas dans le livre d’Esther, il est évident que c’est Dieu qui les a délivrés de cet essai de les tuer tous. Personne ne sait qui a écrit le livre d’Esther. En raison du genre de l’hébreu utilisé, de nombreux experts suggèrent qu’on ait écrit le livre d’Esther environ 400 av. J-C.
Les événements décrits dans le livre d’Esther démontrent le commencement de la fête juive de Pourim. Un Amalécite nommé Haman a planifié la destruction du peuple juif. Les Israélites et les Amalécites étaient ennemis depuis que les Israélites ont voyagé à travers le désert afin d’atteindre la terre que Dieu leur avait promise (Exode 17.8-16). À peu près en même temps qu’Haman planifiait la destruction des Juifs, Esther (une Juive) est devenue reine de Perse. En suivant les conseils de son cousin Mardochée, Esther a pu empêcher l’essai d’Haman. Après avoir vaincu leurs ennemis (Esther 9.20-22), Mardochée leur a dit de célébrer cette victoire. Voici le commencement du Pourim.
Résumé d’Esther
1. Les chapitres 1 et 2 démontrent comment Esther est devenue reine de Perse.
2. Les chapitres 3 – 7 racontent comment Haman planifiait la destruction des Juifs et sa mort qui en a résulté.
3. Les chapitres 8 -10 expliquent comment les Juifs ont vaincu leurs ennemis et ont commencé la fête de Pourim.
Translation: Swahili
Utangulizi wa Esta
Kitabu cha Ezra kinasimulia jinsi Waisraeli waliokuwa mateka katika taifa la Waajemi waliokolewa kutoka katika mikono ya adui aliyekuwa anaandaa njama kubwa ya kuwaangamiza. Japokuwa jina la Mungu halitajwi ndani ya kitabu cha Esta, ni wazi kwamba Mungu mwenyewe aliwaokoa kutoka katika kitisho kilicholenga kuwateketeza Waisraeli wote. Hakuna mtu yeyote aliyewahi kumjua yule aliyekiandika kitabu hiki. Kwa kuulinganisha mtindo wa lugha ya Kiebrania uliotumika kukiandika, inadhaniwa kwamba kitabu hiki kiliandikwa katika kipindi cha miaka ya 400 K.K.
Matukio yanayosimuliwa ndani ya kitabu cha Esta yanaonyesha jinsi sherehe za Kiyahudi za sikukuu ya Purimu zilivyoanza. Muamaleki aliyeitwa Hamani aliandaa njama ya kuwaua Wayahudi wote walioishi katika taifa la Waajemi. Waisraeli na Waamaleki wamekuwa ni maadui tangu Waisraeli waliposafiri wakivuka jangwa ili kuifikia nchi ambayo Mungu alikuwa ameahidi angewapa iwe yao (Kutoka 17:8-16). Katika kipindi hicho hicho Hamani alipokuwa anaandaa njama yake ya kuwaangamiza Wayajudi, Esta aliyekuwa binti wa Kiyahudi aliteuliwa kuwa malkia wa taifa la Uajemi. Kwa kufuata ushauri wa Mordekai aliyekuwa ndugu wa karibu, Esta alifanikiwa kuisimamisha na kuishinda ile njama ya Hamani. Baada ya Wayahudi kuishinda ile njama ya adui zao (Esta 9:20-22), Mordekai aliwaambia Waisraeli kuusherehekea ushindi huo. Hivi ndivyo Wayahudi walivyoanza kusherehekea sikukuu ya Purimu.
Muhtasari wa Yaliyomo:
1. Sura ya 1 na ya 2 zinaonyesha jinsi Esta alivyochaguliwa kuwa malkia wa Uajemi.
2. Sura 3 hadi 7 zinaeleza jinsi Hamani alivyopanga kuwaangamiza Wayahudi, na jinsi alivyouawa wa kosa lake la uhaini.
3. Sura 8 hadi 10 inaweka wazi jinsi Wayahudi walivyowashinda adui zao, pia zaonyesha jinsi sherehe za Purimu zilivyoasisiwa.
(The Catholic Christian Community Bible [first English edition 1997, other translations into Indonesian, Chinese, Cebuano, Chavacano, French, Ilonggo, Korean, Quechuan, Spanish, and Tagalog] “for the Christian Communities of the Third World” uses the following introduction.)
The Novel about Esther
The Book of Esther is a novel more real than many historical books. Even if the events are fictitious, they express the anguish, the resentment and the hopes which, for centuries, were those of the dispersed Jews. Fear of the pagans, contempt for those who do not know God; constant attempts to obtain the favor of the authorities; persistent pleas to God who cannot allow his people to disappear; hope for the day when they can take revenge on their enemies for the greater glory of God.
At a time when the gospel is not yet known, the Book of Esther emphasizes God’s fidelity to his word: the Jewish people had to survive until the final redemption of the world.
The Jews had the custom of exchanging presents and celebrating a feast during the time of Purim. The novel supports this custom and justifies the feast by relating the story of a persecution during which the Jews were saved this same day by the intervention of Esther and Mordecai. It is interesting to note that 2Mac 15:36 speaks of the day of Mordecai: there is certainly a connection between the Jewish victory and what is related in the Book of Esther.
As we see, the Book of Esther is very Jewish, but it is also relevant for the Christians of today, persecuted or barely tolerated in many places.
The Book of Esther
In the Greek Bible the Book of Esther includes important passages – the most beautiful – not found in the Hebrew Bible. Some believe that these sections were added in the Greek Bible. Others, however, think that the Greek text is closer to the primitive one, and that later some passages were taken out for the Hebrew Bible.
Down below are the introductions in the Mandarin Chinese, Tagalog, Cebuano, and Spanish editions.
Mas makatotohanang nobela ang aklat ni Ester kaysa maraming aklat ng kasaysayan. Kung kathang-isip man ang mga pangyayari, nalalahad naman sa mga ito ang dalamhati, sama ng loob at pag-asa sa mga dantaong nagkawatak-watak at pinag-usig ang mga Judio. Pagkatakot sa mga pagano, paghamak sa mga di-nakakakilala sa Diyos, walang tigil na pagsisikap na mamabuti ng mga nasa kapangyarihan, walang humpay na pagsamo sa Diyos na hindi makapapayag na maglaho ang kanyang bayan, paghihintay sa araw ng paghihiganti sa kanilang mga kaaway para sa higit na luwalhati ng kanilang Diyos.
Sa panahong hindi pa nalalaman ang ebanghelyo, binibigyang-diin ng Aklat ni Ester ang katapatan ng Diyos sa kanyang salita: kailangang manatili ang sambayanang Judio hanggang sa pagdating ni Jesus.
May kaugalian ang mga Judio na magregalo at magpiyesta sa mga araw ng Purim. Sa kaugaliang ito nakaugat ang nobela at binibigyang-katwiran nito ang piyestang ito sa pagsa-salaysay sa pag-uusig na naligtasan ng mga Judio, salamat sa pamamagitan nina Ester at Mardokeo nang araw ring iyon. Pansinin natin ang pagtukoy ng 2Mac 15:36 sa araw ni Mardokeo; talagang may kaugnayan ang tagumpay ng mga Judio at ang isinasalaysay sa Aklat ni Ester.
Makikita nating bagamat napaka-Judio ng Aklat ni Ester, makabuluhan pa rin ito sa mga Kristiyano ngayon na inuusig at halos di-pinahihintulutan sa maraming lugar.
Translation: Cebuano
Ang Nobela Mahitungod ni Ester
Ang Ester mubong nobela nga mas makasaysayanon pa kay sa ubang basahon sa kasaysayan sa Biblia. Kon naay mga hitabo dinhi nga minugna, nagpadayg lang ni sa kasakitan, sa mga kayugot ug paglaom nga sulod sa kapid-an ka siglo, gisagubang sa nagkatibulaag ug gilutos nga mga Judio. Ang kahadlok sa mga pagano; ang pagtamay sa wala makailag Diyos; ang way puas nga paningkamot nga mahatagag pabor sa awtoridad, ang makanunayong pagpangamuyo sa Diyos, nga dili makatugot nga mawala ang iyang katawhan; ang pagpaabot sa adlaw nga mapanimaslan nila ang ilang mga kaaway alang sa dugang himaya sa Diyos.
Kining tanan makapaikag sa kristyanos karon nga gilutos o gilisudlisod sa daghang kagamhanan. Apan dunay laing pagtulun-an nga napalutaw sa istorya ni Ester: kinahanglan nga maluwas ang mga Judio, bisag unsang kakuyaw ang ilang giatubang kay kon mawala ang mga Judio, mawala sab ang paglaom sa Mesiyas nga dugay na nilang gipaabot.
Dunay batasan sa mga Judio pagpadalag mga gasa ug pagsaulog sa pangilin atol sa mga adlaw sa Purim. Gigamit sa istorya kining maong batasan ug pangilin pinaagi sa pagsaysay sa panglutos diin naluwas ang mga Judio. Salamat sa pagpangilabot ni Ester ug ni Mardokeo sa maong adlaw.
Ang Basahon ni Ester
Daghang mga teksto sa basahon ni Ester dili mabasa sa Hebreo nga Biblia. Ang uban nagtoo nga kining bahina gidugang sa Griyego nga Biblia. Gitoohan sa ubang mga batid nga kining Griyego nga basahon maoy mas tukma sa karaang sinulat ug nga sa kadugayan ang ubang teksto gikutlo alang sa Hebreo nga Biblia.
Ang griyego nga mga teksto ining basahona gisulat sa italics.
Translation: Spanish
El libro de Ester es una novela más verdadera que muchos libros de historia. Pues si bien se cuentan acontecimientos ficticios, en ellos se expresan las angustias, los rencores y las esperanzas de los judíos dispersos y a veces perseguidos. Miedo a los paganos, juicio crítico sobre las locuras de los que no conocen a Dios; esfuerzo constante para conciliarse el favor de las autoridades; súplicas a Dios, que no puede permitir que desaparezca su pueblo; solidaridad estrecha con sus hermanos de raza; espera del día en que puedan vengarse de sus enemigos para mayor gloria de su Dios.
En ese contexto humano en donde no había entrado todavía el Evangelio, el libro de Ester pone de relieve la fidelidad de Dios a su palabra: el pueblo judío tenía que sobrevivir para que se realizara el plan de Dios sobre la humanidad.
Las dos versiones de Ester
No se sabe mucho sobre el origen de este libro. Los acontecimientos de que habla se situarían exactamente en el 483, bajo el reinado del emperador persa Jerjes, pero es cierto que el autor no presenta un trabajo histórico; se debe pensar, sin embargo, que, a pesar de la actitud muy tolerante de las autoridades persas, se conservaba el recuerdo de unos momentos difíciles.
Existía entre los judíos una costumbre de enviarse regalos y de celebrar una fiesta en los días de Purim. La novela toma pie de esta costumbre y justifica esta fiesta contando una persecución en que los judíos fueron salvados gracias a la intervención de Ester y de Mardoqueo, ese mismo día. En la realidad, esta fiesta era muy anterior a los acontecimientos narrados aquí, pues era el año nuevo de los Persas.
Originalmente el libro de Ester era, en la Biblia hebrea, un relato profano, y se ajustaba de tal manera a la fiesta popular que no contenía ni oraciones ni alusión alguna a las promesas de la Biblia: ni siquiera se nombraba a Dios.
Cuando el libro fue introducido en la Biblia griega de los Setenta, el traductor insertó en él algunas páginas magníficas y profundamente religiosas, junto con el “sueño de Mardoqueo”, al inicio y al final del libro, que situaba el alcance del drama en el contexto de la vocación de Israel. En el año 95 de nuestra era, al fijar la comunidad judia el canon de sus libros sagrados, conservó únicamente la versión primitiva. La Iglesia, en cambio, ha reconocido como libro inspirado la versión griega.
Ponemos en itálica los párrafos que son propios del griego. Esas páginas figuran a veces al final del libro hebreo y forman los capítulos 11 a 15. También se puede, como lo hemos hecho nosotros, insertarlas en su lugar correspondiente en el cuerpo del texto.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.